Diginews 64: van de wal op het schip

Foto Iztok Klancar‘This is the end, my only friend, the end’ van The Doors galmt nu door mijn hoofd. Maar goed: Every end has a start, zongen The Editors nog recenter. Of om nog even door te gaan met citaatjes: ‘Forget about the past, let’s celebrate the future’, zei Bono ooit.

Dat einde, dat heeft betrekking op deze column. In elk geval voorlopig. De laatste anderhalf jaar heb ik geprobeerd om wekelijks intelligente dingen te zeggen over de ontwikkelingen in online journalistiek. Dat lukte meestal, qua frequentie en intelligentie, al zal niet iedereen het daarmee eens zijn. Maar ook dat is een doel van zo’n column.

Lekker schrijven
Voor mij was en is het vooral een manier om gedachten en idee├źn te ordenen, en om ervaring op te doen als blogger. Bovendien was het fijn om een beetje te blijven schrijven, nadat ik in de zomer van 2007 het schrijvende journalistenm├ętier grotendeels achter me liet. In elk geval voorlopig.
Ik zou graag de honderd columns vol hebben gemaakt. Maar ik met ook aan mijzelf denken, en vanwege een nieuwe functie bij de Volkskrant vrees ik echt te weinig tijd te hebben om nog fatsoenlijke columns te kunnen blijven schrijven.
Misschien valt het mee, en keert diginews snel terug. Misschien ook ga ik, als nieuwe chef online activiteiten bij de Volkskrant, wel onder de naam diginews op deze plek bloggen over ontwikkelingen op dat gebied binnen ons bedrijf. Ik zal er eens goed over nadenken.

Schip
Maar, in elk geval voorlopig, komt er een eind aan de column. Jarenlang heb ik met diginews vanaf de wal geroepen hoe het moest, nou mogen we zelf het schip gaan besturen. Hopelijk tot snel, another time, another place! (songtitel van… nou ja, dat mag je zelf raden)