Hup ADO Den Haag

Ben ik helemaal gek geworden? Nee, hopelijk niet, tenminste. Mijn voetbalhart ligt niet in Den Haag, afschuwelijk stadion, afschuwelijke fans, afschuwelijk elftal. Maar ik steun de geel-groenen nu toch even. Waarom?
Nou, op Lowlands stond een jongen met een ADO-shirtje heel keurig in de rij om een ijsje te kopen. Een ijsje, ja, geen joint of ander geestverruimend spul. Komt een van de securitymensen naar hem toe en vraagt vriendelijk of hij misschien ook een ander T-shirt aan kan doen. Want die geel-groene kleuren kunnen nog wel eens irritatie opwekken bij deze of gene.
Nou kan ik de mensen van de security best begrijpen, uit veiligheidsoogpunt. Je probeert elke conflictsituatie te vermijden, en op een enkel dansfeest gaan zogenaamde voetbalfans nog wel eens met elkaar aan het meppen. Maar we leven nog steeds in een vrij land, waar je iemand toch al heel ernstig en onredelijk moet beledigen wil je strafbaar zijn, Nou weet ik ook wel dat de security de ADO-fan niets verplichtte, maar ik vond alleen het verzoek eigenlijk al te ver gaan. Als er nou een groep van twintig Hagenezen in identieke shirts had rondgelopen, okay. Maar dit was een eenzame ziel die, misschien zelfs voor de lol, zo’n T-shirt droeg. We laten ons regeren door angst. Door mensen die anderen intimideren. En dat moet maar eens afgelopen zijn.