Een jaar in Berlijn

De meestgestelde vraag: Waarom ben je eigenlijk naar Berlijn gekomen? En eigenlijk is mijn antwoord altijd simpelweg ‘avontuur’. En na een jaar kan de voorlopige conclusie geen andere zijn dan dat het daar tot nu toe niet aan ontbroken heeft.

Dat avontuur is overigens, naar mijn bescheiden mening, in elk geval in professioneel opzicht pure noodzaak. Mijn oude werkveld als krantenjournalist is zwaar op zijn retour, in een wellicht dodelijke duikvlucht. Dat biedt weinig toekomstperspectief.
En aangezien ik altijd al gefascineerd was door technologie, besloot ik enkele jaren geleden al dat het roer om moest in digitale richting. Als freelancer werkte ik nog wel vrijwel uitsluitend voor uitgevers en tv-zenders: in Berlijn is de koers nog verder verlegd richting internetbureaus.
Dat zo’n koerswijziging met tegenslag gepaard zou gaan, wist ik. En het afgelopen jaar was wat dat betreft niet probleemloos. Vooral omdat, voor de eerste keer in mijn leven, een werkgever niet bij mij bleek te passen. Of andersom. Hoe dan ook bracht het me in de vervelende positie dat ik afgelopen zomer een nieuwe zoektocht naar een baan moest starten. Met succes, gelukkig, waardoor ik eind september een herstart mag gaan maken.

Sabbatical
De zomer-sabbatical had wel het voordeel dat ik nog meer van de stad kon genieten. Ik heb al vaker tegen vrienden gezegd dat het voelde alsof ik weer zestien was: lekker op de fiets naar het zwembad, de vrijheid om je dag flexibel in te delen en incidenteel helemaal niks te doen. Heerlijk, na zo’n hektisch jaar.
Bovendien is Berlijn in de zomer compleet anders dan in de winter. De schelp opent zich, iedereen leeft buiten, de energie spat van het trottoir. De bewoners weten dat ze het er van moeten nemen, want in november gaat de knop weer om en wordt het ijskoud. Ook dat heeft zijn charmes overigens.

Hoogtepunten
Van de keuze voor de stad heb ik dus evenmin spijt. Of het allemaal goed uitpakt uiteindelijk zal moeten blijken, maar het afgelopen jaar pakt niemand me meer af. Te veel hoogtepunten bijna om op te noemen: tripjes naar Krakau en Londen, het Melt festival, de eindeloze uitgaansnachten van Berlijn, het concert van The XX in een voormalig pretpark, of gewoon wandelen door het Schöneberger Südgelände en een pilsje drinken met Engelse vrienden op de tribunes bij Union Berlin.
Dat zijn de momenten die in mijn geheugen gebeiteld zijn, die me er ook doorheen slepen als het lichaam of de liefde weer eens tegen sputtert. Op naar de volgende avonturen…

One thought on “Een jaar in Berlijn”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *