Bueonos dias de Madrid

Guggenheim Museum - Foto Bas TimmersBij het vertrek staat de Volkskrant vol met opruiende teksten van Geert Wilders over moslims en over dubbele nationaliteiten. Twee verschillende dingen overigens, maar dat moet iemand hem nog maar eens uitleggen. Bij het binnenrijden van Frankrijk worden we begroet met posters Le Pen President! Voor wie het niet weet: Jean-Marie Le Pen kan met gerust hart omschreven worden als extreem-rechts en helaas ook populair. En op het moment dat we Spanje bestormen, zijn de posters van José Ignacio de Juana Chaos onontkoombaar.
Onze eerste bestemming is namelijk Baskenland. Prachtige, welvarende en groene regio in het noorden van Spanje. Waar men vooral zelfstandig wil zijn. Dat laten ze ook duidelijk blijken middels graffiti en posters. Onder andere van De Juana Chaos, een ETA-terrorist die zijn celstraf van tweehonderd jaar door een rechtenstudie wist te minimaliseren en nu dreigt vrij te komen. De regering verhinderde dat voorlopig, tot woede van veel Basken en tot woede van de persoon in kwestie. Die ging in augustus in hongerstaking en prijkt nu, uitgemergeld, op vele straathoeken.
Maar Baskenland is ook om andere redenen boeiend. Bijvoorbeeld vanwege klene plaatsjes als Ondarroa, waar het carnaval dat we wilden ontlopen niet te missen valt. De ruige kust is geweldig. In Guernica, platgebombardeerd door Duitsers op bevel van generaal Franco op 26 april 1937 tijdens de Spaanse burgeroorlog, staat een mooi museum voor vrede. Dat overigens ook laat zien hoe weinig er van het stadje overbleef na het Duitse bezoek.
En dan Bilbao. Bij binnenkomst riepen Iztok en ik tegelijkertijd ´what the fuck´ bij het zien van het Guggenheim Museum. Een fantastische creatie van architect Frank Gehry (te vinden in de afdeling surprises), die de voormalige industriestad ineens omvormde tot toeristenbestemming. De stad is een citytrip waard, ook vanwege andere musea, het voetbalbolwerk San Mames (bijnaam El Cathedral) van Athletic Club de Bilbao, de club uit de Primera Division die om principiële redenen alleen met Basken speelt.
Burgos was weer heel anders. Een provinciestadje, met een prachtige, belachelijk overdadige gothische kathedraal. Ook daar kregen we te maken met de Spaanse gewoonte om eerst wat tapas te eten na het werk en om een uur of negen, als de restaurants net open gaan, pas te dineren. Da´s dus even wennen.
Inmiddels zijn we aangekomen in Madrid. Dat bevalt in eerste instantie in elk geval erg goed, maar de komende 48 uur gaan we voor de tweede instantie. Als we het volhouden, want het nachtleven begint hier met indrinken om één uur (´s nachts uiteraard) en het echte uitgaan start om een uurtje of drie. Misschien dus eerst nog even naar het voetbal, dat uiteraard pas om tien uur ´s avonds begint. Al is de kans om binnen te komen in Estadio Vicente Calderon miniem, want de enige echte stadsderby Atletico-Real staat op het programma. Adios!